Podobne artykuły
Przez ponad 30 lat Jensen Huang kierował Nvidią, przekształcając niewielkiego producenta kart graficznych w jedną z najpotężniejszych firm świata. Stał się przy tym jednym z głównych architektów, a także finansujących rewolucję sztucznej inteligencji. 12 listopada zrezygnował jednak ze stanowiska prezesa, wywołując niepokój wśród inwestorów. Dlaczego jego odejście może mieć konsekwencje nie tylko dla Nvidii, ale również dla całego sektora AI?
Jak Jensen Huang zbudował potęgę Nvidii?
Historia Nvidii rozpoczęła się w 1993 roku, kiedy Jensen Huang wraz z Chrisem Malachowskym i Curtisem Priemem założył firmę zajmującą się projektowaniem układów graficznych.
Początkowo Nvidia koncentrowała się przede wszystkim na rynku gier komputerowych. Jej karty graficzne pozwalały wyświetlać coraz bardziej realistyczną grafikę, jednak z czasem okazało się, że mają znacznie szersze zastosowanie.
Procesory graficzne (GPU) doskonale radzą sobie z wykonywaniem ogromnej liczby obliczeń jednocześnie. Ta właściwość okazała się niezwykle cenna w rozwoju sztucznej inteligencji, szczególnie przy trenowaniu sieci neuronowych.
Kluczowa decyzja zapadła już w 2006 roku. Nvidia udostępniła wówczas platformę CUDA, która pozwoliła programistom wykorzystywać procesory graficzne do obliczeń wykraczających poza grafikę komputerową. Była to inwestycja w technologię, której przyszły potencjał komercyjny pozostawał jeszcze niepewny.
Przełom nastąpił w 2012 roku, kiedy sieć neuronowa AlexNet, trenowana z wykorzystaniem procesorów graficznych Nvidii, osiągnęła przełomowe wyniki w rozpoznawaniu obrazów. Pokazało to, jak ogromny potencjał w rozwoju uczenia maszynowego mają układy GPU.
Nvidia przez kolejne lata rozwijała zarówno sprzęt, jak i oprogramowanie. Gdy pod koniec 2022 roku ChatGPT zapoczątkował globalny boom na sztuczną inteligencję, firma Huanga dysponowała już technologią, której potrzebował niemal cały sektor. Można wręcz zaryzykować stwierdzenie, że bez Nvidii rozwój sztucznej inteligencji przebiegałby znacznie wolniej, a sam boom AI mógłby rozpocząć się wiele lat później.
Jensen Huang – architekt boomu AI
Sukces Nvidii nie polega wyłącznie na produkowaniu coraz wydajniejszych procesorów. Huang zbudował wokół nich cały ekosystem technologiczny, obejmujący oprogramowanie, biblioteki dla programistów, systemy serwerowe i rozwiązania sieciowe.
To niezwykle ważne, ponieważ trenowanie największych modeli sztucznej inteligencji wymaga połączenia tysięcy procesorów w jeden sprawnie działający system.
W 2020 roku Nvidia przejęła za 7 mld USD firmę Mellanox, specjalizującą się w szybkich połączeniach sieciowych. Dzięki temu wzmocniła pozycję nie tylko jako producent chipów, ale również dostawca kompletnej infrastruktury dla centrów danych.
Z czasem rozwiązania Nvidii stały się standardem wykorzystywanym przez znaczną część branży AI. Jej technologię wykorzystują między innymi Microsoft, Amazon, Google, Meta i OpenAI.
Co więcej, powstał efekt sieciowy. Im więcej programistów rozwija oprogramowanie wykorzystujące CUDA, tym trudniej klientom zrezygnować z rozwiązań Nvidii na rzecz konkurencji. Zakup innego procesora jest prosty, nie oznacza jednak równie łatwego przeniesienia całego środowiska programistycznego.
Skalę sukcesu najlepiej pokazują wyniki finansowe Nvidii. W drugim kwartale roku fiskalnego 2027, zakończonym w lipcu 2026 roku, Nvidia osiągnęła 96,2 mld USD przychodów, o 106% więcej niż rok wcześniej. Sam segment centrów danych wygenerował 89 mld USD, odpowiadając za ponad 90% sprzedaży firmy.
Jeszcze kilka lat wcześniej Nvidia kojarzyła się przede wszystkim z gamingiem. Dzisiaj jej wyniki zależą przede wszystkim od globalnych inwestycji w sztuczną inteligencję.
Jak Huang finansował rewolucję AI?
Jensen Huang nie ograniczał się jednak do dostarczania technologii. Z czasem zaczął również aktywnie finansować rozwój firm, które z tej technologii korzystają.
Nvidia inwestowała między innymi w dostawców infrastruktury obliczeniowej, takich jak CoreWeave czy Nebius. Wspierała również największe laboratoria rozwijające modele sztucznej inteligencji.
Huang osobiście angażował się w działalność wspieranych przedsiębiorstw, analizował ich technologie, pomagał zdobywać klientów, a nawet uczestniczył w rozmowach z potencjalnymi inwestorami.
Nvidia stała się więc nie tylko dostawcą infrastruktury dla AI, ale również jednym z głównych podmiotów finansujących jej rozwój.
Mechanizm ten najlepiej widać na przykładzie CoreWeave, czyli firmy wynajmującej moc obliczeniową przedsiębiorstwom zajmującym się sztuczną inteligencją.
Nvidia posiada około 13% udziałów w CoreWeave, dostarcza jej procesory, a jednocześnie jest odbiorcą oferowanych przez nią usług. W 2025 roku obie firmy zawarły umowę o początkowej wartości 6,3 mld USD, na mocy której Nvidia zobowiązała się do zakupu niewykorzystanej przez innych klientów mocy obliczeniowej CoreWeave, przy spełnieniu określonych warunków. Umowa obowiązuje do 2032 roku.
Dla CoreWeave oznacza to znacznie większą przewidywalność przychodów, co ułatwia pozyskiwanie finansowania na budowę kolejnych centrów danych. Dla Nvidii to sposób na przyspieszenie rozwoju rynku, który potrzebuje coraz większej liczby jej procesorów.
Powstaje jednak pewna zależność. Nvidia inwestuje w przedsiębiorstwa, które następnie kupują od niej chipy. Jednocześnie wspiera je w finansowaniu infrastruktury i zapewnianiu popytu na oferowane usługi.
Nie oznacza to automatycznie, że popyt na procesory jest sztuczny. Rodzi jednak pytanie, jaka część obecnej skali inwestycji wynika z rzeczywistego zapotrzebowania klientów końcowych, a jaka z oczekiwań dotyczących przyszłego rozwoju technologii.
Taki model pozwala znacznie szybciej rozwijać infrastrukturę AI, ale zwiększa również zależności finansowe pomiędzy przedsiębiorstwami. Jeżeli jedno z ogniw zacznie mieć problemy, konsekwencje odczują pozostali uczestnicy całego ekosystemu.
Huang był jednym z głównych architektów tego modelu. Jego odejście rodzi więc pytanie, czy Nvidia nadal będzie tak agresywnie finansować rozwój swoich klientów.
Dlaczego Jensen Huang odchodzi z Nvidii?
12 listopada Nvidia poinformowała, że Jensen Huang po 33 latach ustępuje ze stanowiska prezesa i opuszcza radę dyrektorów. Jego obowiązki tymczasowo przejęła dotychczasowa dyrektor finansowa Colette Kress, związana z firmą od 2013 roku.
Decyzję poprzedził kryzys związany z doniesieniami o prywatnych relacjach Huanga. Szczególne kontrowersje wzbudziły informacje o jego związku z chińską bizneswoman podejrzewaną przez amerykańskie służby o działalność wywiadowczą. Zarząd Nvidii wszczął niezależne dochodzenie, jednak nie stwierdził wówczas podstaw, aby uznać, że doszło do naruszenia bezpieczeństwa narodowego lub ujawnienia tajemnic spółki. Pojawiły się również doniesienia o relacji Huanga z pracownicą Nvidii.
Dla inwestorów znaczenie mają jednak przede wszystkim konsekwencje jego odejścia. Podczas czwartkowej sesji akcje Nvidii straciły 4,3%, a chwilowo przecena sięgała około 14%. Od październikowego rekordu kurs spółki spadł już o ponad 30%.
Jeszcze ciekawsza była reakcja konkurencji. Akcje AMD i Broadcomu wyraźnie wzrosły, podczas gdy CoreWeave straciło prawie 7%, a Nebius blisko 17%.
Rynek zaczął więc natychmiast dyskontować, które przedsiębiorstwa mogą skorzystać na osłabieniu Nvidii, a które najbardziej ucierpią na ewentualnej zmianie jej dotychczasowej strategii.
Nvidia po Huangu. Czy następca pójdzie drogą Tima Cooka?
Jednym z najciekawszych scenariuszy jest porównanie obecnej sytuacji Nvidii do Apple po odejściu Steve’a Jobsa.
Jobs był wizjonerem, który nieustannie poszukiwał nowych produktów i kierunków rozwoju. Jego następca, Tim Cook, skoncentrował się w większym stopniu na doskonaleniu istniejącego biznesu, efektywności operacyjnej, budowaniu usług i generowaniu wartości dla akcjonariuszy.
Apple pod jego kierownictwem stało się znacznie większą i bardziej dochodową firmą, choć zmienił się charakter jej zarządzania.
Czy podobny scenariusz może zrealizować się w Nvidii?
Colette Kress przez ostatnie kilkanaście lat odpowiadała za finanse firmy. Mogłoby to sugerować, że będzie przywiązywać większą wagę do rentowności, kontroli ryzyka i efektywności inwestycji niż do agresywnego finansowania całego sektora AI.
Taka zmiana niekoniecznie byłaby zła dla akcjonariuszy Nvidii. Firma mogłaby ograniczyć ryzykowne inwestycje w startupy, zwiększyć przepływy pieniężne i przeznaczać więcej środków na skup własnych akcji.
Jest jednak pewien istotny szczegół. Kress sama uczestniczyła w tworzeniu strategii finansowania ekosystemu AI. Według Associated Press była jedną z kluczowych osób odpowiedzialnych za umowy i inwestycje w klientów Nvidii. Nie ma więc podstaw, aby zakładać, że zamierza automatycznie zrezygnować z tego modelu.
Nie wiadomo też, czy pozostanie na stanowisku na stałe. Nvidia rozpoczęła poszukiwania nowego prezesa, rozważając zarówno kandydatów wewnętrznych, jak i zewnętrznych.
Największa niepewność dotyczy zatem nie samej Kress, ale tego, jaką strategię ostatecznie przyjmie nowy zarząd.
Jensen Huang i jego przewaga nad konkurencją
Kolejnym zagrożeniem jest utrata osobistych relacji Huanga z najważniejszymi partnerami Nvidii.
Firma projektuje procesory, ale nie produkuje ich samodzielnie. Kluczowym dostawcą najbardziej zaawansowanych układów jest tajwański TSMC. Nvidia współpracuje również z producentami pamięci, takimi jak SK Hynix i Samsung, oraz firmami odpowiadającymi za produkcję i montaż serwerów, między innymi Foxconn i Wistron.
Huang przez lata osobiście rozwijał te relacje. Regularnie odwiedzał Tajwan, spotykał się z dostawcami i angażował się w planowanie kolejnych generacji produktów.
To szczególnie ważne w branży półprzewodników, gdzie dostęp do najbardziej zaawansowanych mocy produkcyjnych jest ograniczony. Firmy muszą planować zamówienia z dużym wyprzedzeniem, często zanim nowe procesory trafią na rynek.
Według Reutersa przedstawiciele azjatyckich dostawców obawiają się, że następca Huanga może być mniej skłonny do tak agresywnego zabezpieczania przyszłych mocy produkcyjnych.
Jeżeli Nvidia zacznie ostrożniej planować zamówienia, jej konkurenci mogą wykorzystać tę sytuację do zwiększenia udziałów w rynku.
Oczywiście istniejące kontrakty nie znikną wraz ze zmianą prezesa. Również najbliższe generacje procesorów są już na zaawansowanym etapie rozwoju. Dlatego trudno oczekiwać, aby odejście Huanga wywołało natychmiastowe problemy z dostawami.
Ważniejsze będzie jednak to, czy firma utrzyma dotychczasowe tempo wprowadzania nowych produktów i zabezpieczania dostaw w kolejnych latach.
Kto zyska, a kto straci na odejściu Huanga?
Potencjalnymi beneficjentami zmian są przede wszystkim konkurenci Nvidii.
AMD rozwija własne akceleratory sztucznej inteligencji, Broadcom projektuje wyspecjalizowane układy dla największych firm technologicznych, a Google i Amazon coraz mocniej inwestują we własne procesory.
Jeżeli zmiana kierownictwa osłabi tempo rozwoju Nvidii lub jej zdolność do pozyskiwania klientów, konkurenci mogą uzyskać szansę na zwiększenie udziałów w rynku.
Nie oznacza to jednak, że pozycję Nvidii można łatwo podważyć. Jej przewaga nie wynika wyłącznie z wydajności pojedynczych chipów, ale także z rozbudowanego ekosystemu oprogramowania i infrastruktury.
Znacznie większe obawy mogą mieć natomiast firmy rozwijające centra danych, których działalność w dużym stopniu zależy od finansowania i współpracy z Nvidią.
Dla przedsiębiorstw takich jak CoreWeave czy Nebius potencjalne ograniczenie nowych inwestycji ze strony Nvidii, oznaczałoby konieczność pozyskiwania większej ilości kapitału od zewnętrznych inwestorów lub banków. A to może być coraz trudniejsze.
W ostatnich latach firmy związane z infrastrukturą AI zaciągały ogromne zobowiązania, licząc na dalszy wzrost zapotrzebowania na moc obliczeniową. Jeżeli koszty finansowania wzrosną albo inwestorzy zaczną bardziej sceptycznie oceniać przyszłe przychody z AI, część projektów może okazać się mniej opłacalna.
Ograniczenie finansowania nie musi oczywiście oznaczać bankructw czy natychmiastowego wstrzymania inwestycji. Mogłoby jednak doprowadzić do spowolnienia rozbudowy centrów danych, a w konsekwencji również wzrostu zamówień na kolejne procesory.
W ten sposób zmiana strategii Nvidii mogłaby oddziaływać na cały sektor.
Akcje Nvidii po odejściu Huanga. Czy warto inwestować?
Odejście Huanga następuje w momencie, gdy na rynku technologicznym i tak narastały obawy dotyczące skali wydatków na sztuczną inteligencję.
Największe firmy technologiczne przeznaczają setki miliardów dolarów na budowę centrów danych i rozwój modeli AI. Tymczasem inwestorzy coraz częściej zastanawiają się, kiedy te inwestycje zaczną przynosić odpowiednio wysokie zyski.
Przecena Nvidii o ponad 30% od październikowego szczytu może więc przyciągać inwestorów, którzy wcześniej uważali jej akcje za zbyt drogie.
Problem w tym, że spadek kursu nie oznacza automatycznie, że akcje stały się tanie.
Wycena spółki zależy nie tyle od obecnych zysków, ale przede wszystkim od oczekiwań dotyczących ich przyszłego wzrostu. Jeśli odejście Huanga zwiększy ryzyko spowolnienia rozwoju Nvidii, inwestorzy będą skłonni płacić mniej za każdą jednostkę przyszłego zysku.
Z drugiej strony Nvidia pozostaje jednym z najbardziej rentownych przedsiębiorstw świata, dysponuje ogromnymi zasobami finansowymi i wciąż korzysta z przewagi technologicznej nad konkurencją.
W akcje Nvidii oraz innych spółek związanych ze sztuczną inteligencją można inwestować również za pośrednictwem Portu, w ramach Strategii własnych. Rozwiązanie to pozwala samodzielnie budować portfele złożone z różnych akcji, ETF-ów oraz instrumentów zapewniających ekspozycję na obligacje, surowce czy kryptowaluty. Inwestor może wybrać interesujące go instrumenty, przypisać im odpowiednie wagi, a następnie zautomatyzować cały proces inwestowania. Dzięki temu nie musi ograniczać się wyłącznie do sektora AI, lecz może stworzyć zdywersyfikowany portfel dopasowany do własnych preferencji i akceptowanego poziomu ryzyka.
Czy boom AI przetrwa odejście Jensena Huanga?
Jensen Huang był prawdopodobnie najbardziej wpływową postacią rewolucji sztucznej inteligencji. Nie tylko przewidział znaczenie procesorów graficznych dla rozwoju AI, ale również stworzył ekosystem technologiczny i finansowy, który pozwolił tej branży rozwijać się w bezprecedensowym tempie.
Jego odejście oznacza więc znacznie więcej niż zmianę prezesa jednej spółki giełdowej.
Może być początkiem stopniowej zmiany sposobu finansowania całego sektora. Jeżeli Nvidia ograniczy agresywne inwestycje w klientów, część firm będzie musiała udowodnić, że potrafi rozwijać się bez tak silnego wsparcia producenta procesorów.
Nie musi to być jednak zjawisko negatywne. Większa dyscyplina finansowa mogłaby ograniczyć ryzyko nadmiernych inwestycji i sprawić, że kapitał będzie trafiał przede wszystkim do najbardziej rentownych projektów.
Jednocześnie sztuczna inteligencja nie przestanie się rozwijać tylko dlatego, że jeden z jej najważniejszych architektów przestał kierować Nvidią. Technologie, które pomógł stworzyć, pozostają, podobnie jak rosnąca liczba ich zastosowań.
Najbliższe lata pokażą jednak, czy Huang stworzył firmę na tyle silną, że będzie potrafiła utrzymać dominację również bez niego.
FAQ
Na co zwrócić uwagę po przeczytaniu artykułu?
– Artykuł nie jest rekomendacją inwestycyjną, a Portu nie świadczy usługi doradztwa inwestycyjnego.
– Historyczne wyniki inwestycji nigdy nie są gwarancją przyszłych zysków.
– Inwestycje na rynkach kapitałowych są zawsze ryzykowne.
– Portu nie gwarantuje osiągnięcia zysków z inwestycji.
– Nie jesteś pewien, jaki profil ryzyka jest dla Ciebie odpowiedni? Wypełnij naszą ankietę inwestycyjną, by to sprawdzić.
– Niniejszy artykuł jest materiałem marketingowym.
Andrzej jest analitykiem rynków finansowych w Portu, licencjonowanym Doradcą Inwestycyjnym oraz zwolennikiem pasywnego inwestowania. Specjalizuje się w analizie rynków oraz tworzeniu materiałów edukacyjnych z zakresu inwestycji i finansów, które pomagają inwestorom lepiej zrozumieć świat finansów. Interesuje się również geopolityką i ekonomią. Poza pracą gra na perkusji w zespole muzycznym i uwielbia spędzać czas w górach.
